داریوش کمانی

من میگم بهم نگاه کن
تو میگی که جون فدا کن
من میگم چشمات قشنگه
تو میگی دنیا دو رنگه
من میگم دلم اسیره
تو میگی که خیلی دیره
من میگم چشمات و واکن
تو میگی من و رها کن
من میگم قلبم رو نشکن
تو میگی من می شکنم من ؟
من میگم دلم رو بردی
تو میگی به من سپردی ؟
من میگم دلم شکسته است
تو میگی خوب میشه خسته است
من میگم بمون همیشه
تو میگی ببین نمی شه
من میگم تنهام می ذاری
تو میگی طاقت نداری
من میگم تنهایی سخته
تو میگی این دست بخته
من میگم خدا به همرات
تو میگی چه تلخه حرفات
من میگم که تا قیامت
برو زیبا به سلامت
من میگم خدا به همرات
تو میگی چه تلخه حرفات
من میگم که تا قیامت
برو زیبا به سلامت

دوباره عشق دوباره هوی دوباره هوس

دوباره ختم زمستان دوباره فتح بهار

دوباره باغ من و فصل تو نسیم نفس

دوباره باد بهاری - همان نه گرم و نه سرد

دوباره آن وزش میخوش آن نسیم ملس

دوباره مزمزه ای از شراب کهنه ی عشق

دوباره جامی از آن تند تلخواره ی گس

دوباره همسفری با تو تا حوالی وصل

دوباره طنطنه ی کاروان طنین جرس

نگویمت که بیامیز با من اما ، آه

بعید تر منشین از حدود زمزمه رس

که با تو حرف نگفته بسی به دل دارم

که یا بسامدش این عمرها نیاید بس

کبوترم به تکاپوی شاخه ای زیتون

قیاس من نه به سیمرغ می رسد نه مگس

برای یاختن آن به راه آزادی است

اگر نکوفته ام سر به میله های قفس

   سلام به دوستان گلم  راستش امروز اومدم که به همتون سلامی گرم کرده باشم دلم برای همتون تنگ شده بود امیدوارم بازم بتونم آپ کنم

خداحافظی برای همیشه

عزیزان این آخرین آپم دیگه برای همیشه با  همتون خداحافظی میکنم

این خداحافظی خیلی سخته اما چاره ای نیست دلم برای همتون تنگ میشه

فقط ازتون یه خواهشی دارم برام دعا کنین

ممنونتون میشم

از ته دل همتون و دوست دارم

خداحافظ

خدایاااااااااااااااا چراااااااااااااااااااا چراااااااااااااااااااااااا

باید اینقدر بد بخت باشم ها!

خدا جون ازت یه خواهشی دارم

خواهش میکنم این دفعه نگو نه

دیگه بریدم بریدم بریدم بریدم

خودت لطف کن من و از این دنیا ببر

بسه دیگه خواهش میکنم

من نمی خوام دیگه زنده باشم

این و باید به کی بگم

چرا هیچکی من و درک نمی کنه لااقل تو یه ذره به ما نگاه کن و بگو که بسه اینقدر بد بختی کشیدم

خدایا                     خدایا                    خدایا                         

اصلا صدام میشنوی ها

چرا هیچی نمی گی لا اقل بگو : خفه شو

بگو نمی خوای دیگه صدام و بشنوی...

اگر روزی دلت خواست گریه کنی به من بگو

قول نمی دهم بتوانم بخندانمت اما می توانم با تو گریه کنم

اگر روزی خواستی از اینجا بروی نترس

به من بگو قول نمی دهم تو رو از رفتن باز دارم ولی من هم می توانم با تو بیایم

اگر روزی نخواستی صدای کسی را بشنوی به من بگو

قول می دهم سکوت کنم

اما اگر روزی صدام کردی پاسخی نشنیدی زود بیا و مرا ببین

شاید منم که به تسلای تو نیاز دارم

کاش خداوند همیشه آفتاب را به تو هدیه کند تا گرم شوی

ومهتاب را تا افسونت کند وفرشته ای همربان ونگهبان

تا هیچ چیز نتواند به تو آسیبی برساند

وخنده را تا دلخوشت کند

ودوستان صادق را تا کنارت باشند

وبالاخره اجابت خود را تا هر وقت آرزویی می کنی

برآورده سازد...

یک بوسه نداده و یک عمر عاشقی

یک قلب بی اراده و یک عمر عاشقی

این بود آرزوی درختی که خشک شد

یک مرگ ایستاده و یک عمر عاشقی

گاهی از تو چه پنهان دلم برای خودم تنگ می شود ... خودی که این روزها به دست فراموشی سپردمش

خورشید

 امضای خداوند است بر حاشیه آسمان به دلیل یکرنگی آسمان!

کویر با همه نداری هایش میزبان سادگی ویک رنگی هاست!

به خنده که شاید درد خنده ای بیش نباشد

به گریه که شاید اشک تمساحی نباشد

به صدا که شاید انعکاسی بیش نباشد

به نگاه که شاید اتفاقی بیش نباشد

به وفا که شاید سرابی بیش نباشد

به تپش که شاید تکراری بیش نباشد

به چشم که شاید اشتباهی بیش نباشد

به اعتماد که شاید رهگذری بیش نباشد

وخلاصه به هیچ که شاید هیچی بیش نباشد

اعتماد نکن...!

یه کهکشون یه آسمون یه تیکه خاک یه چیکه خون!

قصه تلخ مردن تولد دوبارمون     آهای خبر...!

تو شهر شب ستاره هارو میفروشن

یه عده تشنه گناه دارن خدارو میفروشن...!

تا که بودیم نبودیم کسی     کشت ما را غم بی نفسی

تا که رفتیم همه یار شدند     خفته ایم و همه بیدار شدند

قدر آیینه بدانیم چو هست    نه در آن وقت که اقبال شکست......؟

خدایا

چرا باید یه آدم اینقدر بدبخت باشه که هر چی بدبختیه مثل اوار رو سرش خراب بشه مگه تو کتابت نوشته نشده که بین همه با عدل و حساب شده داوری میکنی پس کو این داوری ما که ندیدیم اگه واقعا داوری هست چرا برای ما نیست ؟

ما هیچی که نباشیم کم کمش یه موجود زنده که هستیم اندازه یه موجود زنده هم که برام ارزش قائل بشی ممنونتم

کاش لااقل گهگداری یه نیم نگاهی هم به ما می نداختی

من که دیگه بریدم.................

همه چیز را به باد دادم، همه دارو ندارم را:

برایم دیگر هیچ نمانده است

مگر تو، ای امید بزرگ

نیچه

خداحافظ!

دیگر برای تو که زنده تر از مایی

برای آدم هایی که از جنس دیوارهای سنگی هستند

حرفی ندارم

نمی خواهم آزارشان بدهم

بگذار تا به آنچه که خو گرفته اند زندگی کنند

برای آنها چه فرقی می کند

که از این سرمای ناروای زمستان نگاه ها

دلی بلرزد

همان بهتر نباشی و دق نکنی

برای آن هایی که بسیار بسیار تر خوش بخت ترند

برو

برو که در این دو وجب خاک خدا

جایی برای تو نیست که باشی!

خوب!

زمانی در بودنت وزمانی در نبودنت با سیاهی جشن می گیرم

اما دیگر بس است شعله شدن برای شمعی که اعتقادی به نور ندارد

کهنه فروش داد میزد.................اسباب کهنه می خریم .................چراغ شکسته می خریم ..............بی اختیار داد زدم....................کهنه فروش قلب شکسته می خری !